February 18, 2017

February 15, 2017

January 19, 2017

Please reload

Ostatnie posty

Zaprawdę każdy może powiedzieć o swoim zajęciu, że jest ciężkie, trudne, wymagające. Przewagę nad innymi mają ci, którzy To zajęcie łączą z pasją.

Zate...

Ciężka praca w filmie.

January 9, 2017

1/1
Please reload

Wyróżnione posty

KOLORYZACJA. Prościej się nie da.

July 25, 2017

Koloryzacja w postprodukcji wideo?

Często mówi się o tym procesie "Kolor Grading". Dla fotografa to chleb powszedni, bo większość

zdjęć, które wykona cyfrową lustrzanką będzie w pracowni, jak to się kiedyś mówiło, wywoływać.

A postprodukcja wideo? W postprodukcji, koloryzacja, to jeden z etapów pracy nad filmem.

Po zakończeniu montażu nadchodzi właściwa pora, aby zapanować nad kolorystyką filmu.

Proces ten może być pobieżny albo naprawdę bardzo wpływający na efekt końcowy obrazu.

Skąd różnice? Dużo zależy od tego w jaki sposób odbywa się produkcja. Jaka technika jest zastosowana przy rejestracji filmu. Bo można to robić naprawdę na wiele sposobów.

Tak jak w fotografii, można robić zdjęcia do określonego formatu plików skompresowanych i bez dodatkowej informacji o warunkach naświetlenia np. Jpeg albo Tiff. Korekcja tak nagranych materiałów jest dość ograniczona i zamyka się do opracowywania barwy i jasności w obrębie tego co widać i nie widać. Inaczej jest w przypadku materiałów niewywołanych, tzw. RAW czyli "surowych".

Pominę tu proces konformingu i od razu przejdę do koloryzacji.

Można więc pracować na dwa sposoby. Pierwszy to korekcja koloru, a drugi to koloryzacja. Korekcja koloru to niezbędny proces w postprodukcji. Ten proces pozwoli nam dostosować wszystkie parametry obrazu do wymogów platformy prezentującej nasz film. Wymogi te są różne i zwykle nazywa się je wymaganiami technicznymi. Obecnie najbardziej restrykcyjne wymagania mają stacje telewizyjne ale Internet także ma krótką listę zasad do przestrzegania. Oprócz norm technicznych związanych z wielkością pliku, przepływnością treści cyfrowej, rodzajem kompresji cyfrowej, rozmiaru ramki obrazu, trzeba wiedzieć, że olbrzymie znaczenie ma jasność obrazu i nasycenie koloru oraz kilka innych parametrów związanych z kolorystyką. Jak to się mówi potocznie trzeba trzymać wszystko w ryzach.

Dla dociekliwych podaję link w języku angielskim omawiający techniczne zagadnienie norm koloru i rozdzielczości w standardzie HDTV https://en.wikipedia.org/wiki/Rec._709

Ja skupię się na uproszczonej wersji zagadnienia.

Do ustalania czy nasz obraz wideo nie jest zbyt jasny czy ciemny pomocne jest urządzenie zwane oscyloskopem, a dokładniej monitorem luminancji. Większość oprogramowania służącego do korekcji koloru i gradingu ma zaimplementowane dodatkowe okna działające jak oscyloskop. Na ekranie oscyloskopu widzimy wykres obrazujący elektryczny poziom rozmieszczonych w kadrze pikseli bądź linii. Im większy poziom sygnału, tym jaśniejszy obszar i odwrotnie. Na oscyloskopie miejsca jaśniejsze są bliżej górnej krawędzi oscyloskopu. Do kontrolowania składowych koloru służy inny rodzaj oscyloskopu nazywany wektoroskopem. Na tarczy wektoroskopu możemy zaobserwować znaczniki kolorów sumujących się albo odejmujących się. Pozwalają nam one odnieść się do kolorów obecnych w naszym obrazie. Możemy regulować nasycenie i przesunięcie wektora składowych koloru i dzięki temu oscyloskopowi panować nad ich parametrami.

Kiedy film nagrany został w technice LUT albo RAW trzeba podejść do koloryzacji trochę inaczej.

Technika LUT (Lookup Table) pozwala na nagrywanie obrazu z większą rozpiętością tonalną. To znaczy, że trudniej jet prześwietlić materiał ale i tak jest to możliwe. Ważne jest tutaj właściwe balansowanie bieli i czerni przy nagrywaniu, bo w tej technice możliwości regulacji w postprodukcji są dość ograniczone. Inaczej ma się sprawa z plikami RAW. Pliki RAW możemy wywołać na dowolny styl kolorystyczny i potem obrabiać podobnie jak w technice LUT.

W obu przypadkach możemy zająć się Kolor Gradingiem. Technika ta pozwala na dość mocną ingerencję w stylistykę kolorystyczną obrazu, komponowanie światła w kadrze i uwypuklanie lub tonowanie interesujących nas części kadru.

Z sygnału elektrycznego możemy wydobywać szczegóły z bieli lub z czerni, nadawać im odrębny odcień lub zmieniać barwę. O ile praca nad zdjęciem skupia się na jednym mgnieniu oka, to praca nad ruchomym obrazem jest trochę bardziej złożona i wymaga od kolorysty bardziej zaawansowanego podejścia do manipulacji obrazem. Można się spierać jakie są priorytety w Kolor Gradingu. Czy jest to Skin Tone, czy może tonacja całości, to uważam że w procesie twórczym decyzjom pomaga wiedza, gust i talent. Spory to nieodłączny element twórczości. I bardzo dobrze. Spierajmy się więc i twórzmy zapierające dech w piersiach filmy.